هادی جعفری

آشنایی با متخصص

دربارهٔ هادی جعفری

هادی جعفری کوچ تغییر و تصمیم‌گیری، کارآفرین، منتور و متخصص فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی است. او بیش از بیست سال در حوزه‌های ساخت و توسعه کسب‌وکار، طراحی محصولات دیجیتال، برنامه‌نویسی، معماری نرم‌افزار و مدیریت و رهبری تیم‌ها فعالیت کرده است. بخش مهمی از این تجربه در جایگاه بنیان‌گذار و مدیر به دست آمده؛ جایی که با تصمیم‌های دشوار، عدم‌قطعیت، شکست، تغییر مسیر، بازنگری و ساختن دوباره روبه‌رو بوده است.

محور اصلی فعالیت او همراهی با افرادی است که در نقطه‌ای از تغییر یا تصمیم قرار دارند و نمی‌خواهند صرفاً تحت‌تأثیر فشار، هیجان، خستگی یا ترس انتخاب کنند. مدیرانی که میان چند مسیر راهبردی مرددند، کارآفرینانی که درباره ادامه‌دادن، توقف یا بازطراحی مسیر تصمیم می‌گیرند، متخصصانی که با مسیر فعلی خود احساس هم‌راستایی ندارند و افرادی که الگوهای تصمیم‌گیری مشابهی را تکرار می‌کنند، از مخاطبان این همراهی هستند.

در نگاه هادی جعفری، هر تغییر الزاماً نشانه رشد نیست و هر ماندنی نیز به معنای ترس یا انفعال نیست. تغییر ممکن است انتخابی آگاهانه و هم‌راستا با ارزش‌ها باشد یا راهی برای فرار از ابهام، دشواری، تعهد و ماندن در مسیری که هنوز فرصت کافی برای ساخته‌شدن پیدا نکرده است. تشخیص این تفاوت، یکی از محورهای اصلی کار او در کوچینگ است.

در جلسات، پیش از رسیدن به پاسخ یا تصمیم نهایی، خود مسئله بررسی می‌شود: چه اتفاقی افتاده، چه چیزی واقعاً نیاز به تغییر دارد، چه فرض‌هایی پشت تصمیم قرار گرفته‌اند، کدام ترس‌ها و تعارض‌ها بر انتخاب اثر می‌گذارند و هر مسیر چه پیامدهایی دارد. سبک او تحلیلی، صریح، عمیق و عمل‌گراست. گفت‌وگوها به تصمیم، آزمایش‌های کوچک، تعهد و اقدام قابل پیگیری متصل می‌شوند؛ با این حال، اقدام صرفاً برای ایجاد احساس پیشرفت توصیه نمی‌شود و گاهی نتیجه مناسب، متوقف‌کردن تصمیمی است که هنوز پشتوانه کافی ندارد.

در این فرایند، الگوهایی مانند نشخوار فکری، نیاز به قطعیت کامل، تغییر مکرر تصمیم، تعهد بیش‌ازحد، دشواری در نه‌گفتن یا تبدیل هر ایده به پروژه‌ای تازه بررسی می‌شوند. هدف، حذف این ویژگی‌ها نیست، بلکه شناخت سازوکار آن‌ها و ایجاد امکان انتخاب آگاهانه‌تر است.

هادی جعفری از اصول و ابزارهای کوچینگ شناختی‌ـ‌رفتاری، کوچینگ پذیرش و تعهد و چارچوب‌های ساختارمند تصمیم‌گیری استفاده می‌کند. در این رویکرد، افکار و احساسات جدی گرفته می‌شوند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی تعیین‌کننده مسیر نیستند. ارزش‌ها، واقعیت‌های بیرونی، هزینه فرصت، پیامدهای انتخاب و آمادگی فرد برای پذیرفتن مسئولیت هر مسیر نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. نوشتن تأملی، ثبت افکار، مرور ساختارمند تجربه‌ها و در صورت تناسب، تمرین‌های ذهن‌آگاهی، می‌توانند بخشی از این فرایند باشند. این فعالیت‌ها در محدوده کوچینگ انجام می‌شوند و جایگزین روان‌درمانی یا درمان مسائل بالینی نیستند.

او میان کوچینگ و منتورینگ مرزبندی روشنی قائل است. در کوچینگ، به‌جای فرد تصمیم نمی‌گیرد و به او کمک می‌کند منطق انتخاب، ارزش‌ها و موانع خود را بهتر ببیند. در صورت نیاز به تجربه یا دانش تخصصی در زمینه‌هایی مانند کارآفرینی، مدیریت، رهبری، محصول، فناوری، نرم‌افزار یا هوش مصنوعی، امکان ورود شفاف به منتورینگ وجود دارد؛ در این حالت تحلیل، تجربه و پیشنهادهای تخصصی نیز وارد گفت‌وگو می‌شوند.